Op maandag 4 maart a.s. zal Harry meedoen aan een bijzondere gitaaravond in Koninklijk Theater Carré.

Vanwege de 125ste verjaardag van dit gebouw is Henny Vrienten gevraagd om een speciale avond te bedenken. Henny’s liefde voor de gitaar bracht hem op het idee een gitaristen-avond te organiseren waarin alle gitaristen die hij de top van Nederland acht, hun eigen liefde voor dat mooie instrument, alleen en met elkaar, kunnen laten zien, horen en voelen. Iedere gitarist zal daarom die avond in ieder geval een nummer spelen dat de grondslag was van die liefde voor dat bijzondere instrument. Een nummer waar hij als jongetje zo door geraakt werd dat hij daarna nooit meer om dat instrument heen kon…

Daarnaast speelt iedereen een eigen stuk, samen met één of meerdere van de andere gitaristen. Gitaristen waar je misschien al eerder mee had willen samen spelen maar waar het om uiteenlopende redenen nooit van was gekomen. En om deze nu al legendarische avond helemaal compleet te maken, zullen in verschillende combinaties ook beroemde muziekmomenten uit de filmwereld voorbij komen. Daarbij zit zeker ook het bekende banjo-gitaarduel uit de film Deliverence.

De twaalf gitaristen die deze avond zullen optreden zijn naast Harry: Jan Akkerman, Arthur Ebeling, J.B. Meijers, Anne Soldaat, Daniel Lohues, George Kooymans, Eelco Gelling, Jan Hendriks, Rudy de Queljoe, Anton Goudsmit en Pablo van de Poel.

Het heeft even geduurd maar vanaf 24 mei 2012 is Harry’s nieuwste (dubbel) cd via de nieuwe webshop te koop! Net na het laatste optreden van zijn tournee While my guitar gently weeps dat nagenoeg overal uitverkocht was, brengt Nederlands gitaarvirtuoos Harry Sacksioni de gelijknamige dubbel-cd uit. Deze studio uitgave bestaat uit één cd met uitsluitend Beatles-bewerkingen en één cd met Harry’s overige favoriete nummers uit de jaren ’60, ’70 en ’80. In totaal bevat de box 32 nummers.

Met zijn bekende ‘drie partijen techniek’ (het gelijkertijd spelen van bas, akkoorden en melodie) lijkt Sacksioni op deze twee cd’s het onmogelijke klaar te spelen. Op de Beatles cd speelt hij klassiekers als Eleonor Rigby, Drive my car, Lady Madonna, Penny Lane en Blackbird op één gitaar en toch laat hij bijna alle partijen horen van de originele versies. Ook beroemde ballads als Something, Julia, Girl, In my life en Here comes the sun ondergingen de ‘Sacksioni-touch’. Omdat de tournee begon als een ode aan de toen 10 jaar geleden overleden George Harrison heeft Harry ook op deze cd een aantal extra nummers van deze ‘stille’ Beatle gezet: While my guitar gently weeps, If I needed someone en Piggies.

Op de tweede cd staat een groot aantal pop-favorieten die een bepaalde rol in Sacksioni’s leven speelden. En zijn smaak blijkt zeer divers. Als 11-jarig gitaristje was hij bijvoorbeeld gek van The Shadows, vandaar een – superswingende – versie van Hank B. Marvin’s Nivram. In zijn jeugd draaiden zijn ouders vaak platen van Frank Sinatra. Dit resulteerde in een zeer eigenzinnige en jazzy versie van Cheek to cheek. Tussen zijn 12de en 20ste jaar bleek hij zelfs een grote voorkeur voor Amerikaanse zomerhits te hebben. Daarvan getuigen desondanks smaakvolle versies van What a day for a daydream, Summer in the city en In the summertime. FleetwoodMac is vertegenwoordigd met Never going back again, Alan Parsons met Old and Wise, Jefferson Airplane met Embryonic Journey, de symphonische rockgroep Yes met The Clap en Queen met Killer Queen.

Evenals tijdens zijn optredens koos Harry er voor om tevens een aantal eigen ‘klassiekers’ op te nemen: Alfred J. Kwak’s titelstuk Spetter, Pieter, Pater, het meesterlijke Anji – met in het improvisatie gedeelte een schitterende bewerking van ’t Wilhelmus – , de traditional Scarborough Fair en het verstilde Blos.Om het feest compleet te maken nodigde Harry voor een viertal nummers bevriende muzikanten uit: mandoline speler Marten Scheffer (Girl, Norwegian Wood en In the summertime). Percussioniste Janneke van Heeswijk (Blackbird, Norwegian Wood, Julia en In the summertime) en contra-bassist (tevens opname-technicus) Jaap Berends (Julia en In the summertime).

Release: 24 mei 2012.

Vanwege de grote belangstelling start vanaf 1 september 2012 tevens de succes reprise solo tournee van While my guitar gently weeps in alle theaters van Nederland, die doorloopt t/m mei 2013.

(meer…)