2011, een jaar van uitersten

Het eind van het jaar nadert. Als ik dit schrijf is het kerst en zit ik met mijn familie op het door ons zo geliefde eiland Ameland. Op de achtergrond klinkt de top 2000 die zojuist door astronaut André Kuipers vanuit de ruimte is gestart. Bijzonder. Hij vliegt 450 kilometer boven de aarde – met o.a. mijn muziek(!!!) maar daarover later meer) met 24.000 kilometer per uur. Dat is ca. 8 kilometer per seconde! Tijdens het interview op de radio hoor je geen vertraging tussen de vragensteller en André’s antwoorden. Onbegrijpelijk eigenlijk bij zo’n afstand, want op de boot naar Ameland bijvoorbeeld, heeft de gewone aardse sterveling niet eens telefoonbereik…

Het jaar 2011 overdenkend valt me vooral één ding op: 2011 was een jaar van uitersten. De ‘social media’ hebben een grote rol gespeeld in vele moslimlanden waardoor daar grote verschuivingen ontstonden in de hiërarchie. Nog nooit eerder vertoond. Nederland wordt getrakteerd op een niet eerder voorgekomen regeervorm, waarin het tot dan toe geldende normbesef met de snelheid van een net afgevuurde Scud-raket blijkt te vervagen. Een wereldwijde crisis, ontstaan door de hautaine houding en hebberigheid van het Amerikaanse bankwezen, die zijn weerga niet kent. Voetbalclub Ajax krijgt onbedoeld te maken met een eigen soap, in de vorm van de heftigste bestuurscrisis ooit in zijn bestaan…

Maar niet alleen in de ‘grote wereld’ gebeurden uitersten – ook mijn eigen leven bestond er dit jaar uit. In mei sloot ik nog de ADRENALINE tournee af met een heerlijke ‘thuiswedstrijd’ in de Kleine Komedie in Amsterdam, om een maand later van mijn arts te horen, nadat ik met een onverdraaglijke pijn in de muis van mijn rechterhand naar hem toe was gegaan, dat ik vanwege de zojuist geconstateerde artrose in het duimgewricht, rekening moest houden met ‘het einde van mijn carrière’. Dat was een grote klap. Maar mijn sportachtergrond zei me dat achter staan, nog niet betekent dat je de wedstrijd verliest. Dus toen ik die uitslag te horen kreeg, heb ik meteen alles in het werk gesteld om de pijn te bestrijden met als doel weer op het hoogste niveau gitaar te kunnen spelen. Met een alternatieve pil en een gewrichtszalf als bestrijdingsmiddelen plus een meer dan grote drive, begon ik die ‘wedstrijd’. Een groot nieuw tournee dat in het verschiet lag, met als extra stimulans het arrangeren en technisch haalbaar maken van zo’n dertig bestaande klassiekers van George Harrison, The Beatles en anderen uit de popwereld, was de grote uitdaging. Het begon er overigens mee dat ik anderhalve maand de gitaar niet mocht aanraken. Dat kon ook niet want mijn duim zat al die tijd in een brace verpakt. En net voordat de brace er af mocht en ik begon te merken dat de pijn tot een acceptabele norm geslonken was, kreeg ik een telefoontje dat mijn zeer geliefde 88 jarige moeder was gestorven. Over uitersten gesproken…

While my guitar gently weeps

Eind september deed ik mijn eerste optreden van While my Guitar Gently Weeps in Zutphen. Ik speelde deze avond nog enigszins aarzelend en onwennig omdat ik niet wist of de duim het zou houden nu het voor het eerst weer ‘voor het echie’ ging. Maar ik had wel het gevoel dat het begin er was. En dat is ook gebleken. Iedere voorstelling ging het een stukje beter en in de afgelopen maand heb ik het gevoel dat ik op mijn oude niveau ben aangekomen. Uitersten dus: binnen 4 maanden van ‘einde carrière’ naar mijn oude niveau…

En daar ben ik zeer blij om want deze voorstelling trekt zo veel liefhebbers – veel optredens zijn uitverkocht – dat mij is gevraagd om het volgend seizoen dit programma te prolongeren. En dat ga ik zeker doen! Ik heb nog zoveel nummers over die ik nu niet kon spelen dus die kan ik mooi het volgend seizoen doen. En natuurlijk ga ik in februari a.s. de studio in om van al deze stukken een dubbel cd te maken!

André Kuipers

Een ander uiterste: op het moment dat ik dit schrijf klinkt mijn muziek in het UNIVERSUM!!! 450 kilometer boven de aarde schiet een stipje met 24.000 km per uur door het donker en in dat stipje zit André Kuipers met twee mede-astronauten. Astronaut André Kuipers is een groot fan van mijn muziek en het blijkt dat hij als een van zijn favoriete cd’s ADRENALINE mee in de ruimte heeft genomen. De ESA (European Space Agency) wist van Kuiper’s voorkeur voor mijn muziek en heeft me daarom al in september benaderd om een videoboodschap voor André op te nemen die hij vlak voor zijn lancering te zien heeft gekregen. Apart van die boodschap heb ik ook mijn compositie Stoute Schoenen live opgenomen tijdens mijn optreden in Leiden en opgedragen aan André Kuipers. Deze opname krijgt André te zien tijdens zijn ruimtereis. Ook werd ik op de dag van de lancering, woensdag 21 december j.l., uitgenodigd door de ESA in Noordwijk om het grote moment mee te maken via een levensgroot scherm, samen met André’s familie.

Nieuwe website!

En dan is het 2012. Ik begin meteen prettig in het nieuwe jaar. Het tweede deel van mijn tournee While my Guitar Gently Weeps begint al in de eerste week van januari en gelijk met dit nieuwe jaar zal ook de vernieuwde site van start gaan!

Ik had het al eerder aangekondigd en nu is het dan zover. De vorige site bevatte al ontzettend veel informatie, en in deze nieuwe site is dat zelfs nog een stuk verder uitgebreid. Wat ook veranderd is – buiten het geheel vernieuwde uiterlijk – is de overzichtelijkheid. Hierdoor is o.a. het navigeren een stuk gemakkelijker geworden. De ‘achterkant’ van de site steunt op de allermodernste technieken die er op dit moment voorhanden zijn. Ook zijn er een aantal extra items bij gekomen. Een daarvan is het FOTO ALBUM. Deze bestaat uit de meest uiteenlopende foto’s van momenten die niet mijn optredens zelf behelzen. Dus eigenlijk alles wat daar buiten valt. Dat betekent dat er bijvoorbeeld ook veel foto’s op staan – en nog zullen komen – van mensen die na afloop van mijn optreden met mij op de foto zijn gegaan of dat nog van plan zijn. Maar ook zijn er foto’s op te vinden gemaakt vanachter de schermen. Bijvoorbeeld in de studio tijdens mijn cd-opname. De YouTube links zijn verveelvoudigd en op de bestelpagina is het gemakkelijker geworden om bijvoorbeeld een CD uit te kiezen, omdat er vanaf nu van alle cd-tracks 30 seconden muziek is te horen.

Dit is meteen een geschikt moment om de mensen te noemen en bedanken die het afgelopen jaar het werk hebben gedaan om deze nieuwe site op te zetten en werkbaar te krijgen en/of hebben meegedacht. Dat zijn in de eerste plaats Dolf de Meijer en Joost van Ingen en ‘meedenkers’ Michiel Polderman en Inge van Engeland. Daarbij heeft webmaster Dolf het grootste en meest arbeidsintensieve werk verricht. Mijn grote dank voor dit prachtige resultaat!

Een druk jaar…

Het wordt een druk jaar voor me want dit jaar wil ik – buiten mijn tournees, het opnemen van de dubbel-cd While my Guitar Gently Weeps en het wereldwijd uitbrengen van de Engelstalige Sacksioni Methode -, mijn energie stoppen in het afmaken en uitbrengen van De Sacksioni Junior Methode. Ik ben er namelijk van overtuigd dat kinderen van 6 – 10 jaar, in tegenstelling tot de heersende gitaarmethoden, al in staat zijn om de basistechnieken van het fingerstyle spelen kunnen aanleren. Dat betekent dat ik geloof dat jonge kinderen in staat zijn om meerdere partijen tegelijk te kunnen spelen. We hebben al een proef gedaan op de muziekschool van Michel Polderman waarbij leerlingen van die leeftijdsgroep de eerste drie hoofdstukken meekregen, en het resultaat was in een woord grandioos. Ze speelden de stukken die ze van school al kenden nu op gitaar; melodie en begeleiding gelijkertijd! Ze wilden zo snel mogelijk de overige hoofdstukken in hun bezit krijgen!

Kortom, veel te doen dit jaar!

Ik sluit natuurlijk af met mijn wens aan iedere muziekliefhebber: een schitterend en vooral gezond 2012! Misschien zien we elkaar – ondanks de crisis – tijdens een van mijn optredens!

Harry Sacksioni

Bericht geplaatst op: 01 januari 2012

Gerelateerde berichten:


This entry was posted in Nieuwsarchief and tagged . Bookmark the permalink.

Comments are closed.