Stichting Pallieter

Iedere artiest die enige bekendheid geniet en jaarlijks veel optredens doet in bijvoorbeeld het popcircuit of, zoals ik, in het schouwburgcircuit, wordt overstelpt met aanvragen om gratis op te treden ‘voor het goede doel’. Dat geldt dus ook voor mij.

De organisaties weten mij te vinden waarschijnlijk mede omdat mijn optredens regelmatig onderwerpen bevatten met deels een ‘maatschappelijk – sociaal’ karakter. Vaak voel ik me betrokken bij onderwerpen uit het wereldtoneel, maar ook zeer ‘dicht bij huis’ situaties. Zo schreef ik een compositie als DE STOET DER VERMISTEN – over de Chileense moeders die sinds het Pinochettijdperk nog steeds niet weten wat er met hun kind gebeurd is, SCREAMING PINES (SCHREEUWENDE BOMEN) – over het resultaat (bladloze bomen) die de uitstoot van gassen steeds vaker veroorzaakt, maar ook een nummer als DE PADDENTREK dat ik schreef op een moment dat er nog geen voorzieningen voor die diertjes waren getroffen in gebieden waar een snelweg doorheen liep.

Ik kies die onderwerpen bewust, omdat ik op het standpunt sta dat een podium een uitgelezen gelegenheid is om naast het bieden van vermaak, ook het bewustzijn – zowel van het publiek als dat van mijzelf – te prikkelen. Buiten de optredens om heb ik ook een ‘liaison’ met filmer, documentaire-maker en schrijver Gideon van Aartsen waarmee ik zo’n beetje alle filmpjes die hij maakt, van de Nierstichting tot en met het KWF (Kankerbestrijding) en van Stivoro (anti roken) tot en met MLDS (Maag, Lever, Darm Stichting), van muziek voorzie.

Dit jaar verscheen tussen alle aanvragen plotseling een mail op mijn computer met een vraag die ik nog niet eerder heb mogen ontvangen: De stichting Pallieter vroeg me bij monde van Jeannette Estarippa, om ambassadeur voor deze stichting te worden…
Ik had de naam Pallieter wel eens gehoord maar wist niet precies waar de stichting voor stond. Na enig heen en weer geschrijf en het raadplegen van de site www.pallieterhelpt.nl heb ik besloten dat ik deze voor mij nieuwe taak graag op me neem. De doorslag voor mij gaf het doel van de stichting: Het verlenen van palliatieve hulp, dat wil zeggen verschijnselen van de ziekten verzachten zonder de ziekte tot genezing te brengen. En in het bijzonder voor kinderen die ernstig, ongeneeslijk dan wel chronisch ziek zijn . Dit kan plaatshebben in de vorm van financiële of materiële ondersteuning.
Mede omdat ik op dit terrein al eerder een aantal schrijnende en emotionele ervaringen heb opgedaan is deze doelstelling me uit het hart gegrepen.
Nog een ander punt was voor mij mede bepalend: Letterlijk al het geld dat binnenkomt wordt voor het doel gebruikt. Niemand krijgt een vergoeding, zelfs geen onkosten vergoeding. Gezien de trent de laatste jaren in charitas-land is dit onderdeel van ‘de statuten’ voor mij een verademing.

Inmiddels heb ik mijn eerste ‘klus’ voor Pallieter achter de rug. Op 3 juni gaf ik op de Rotterdamse Polanoschool een workshop aan een klas slechthorende en dove kinderen. Tevens mocht ik een aantal beeldtelefoons uitreiken namens St.Pallieter aan Koninklijke Auris. Van tevoren had ik geen idee hoe ik een workshop aan dove kinderen moest geven. Maar door mijn versterker redelijk hard te zetten, waardoor de luchttrillingen door de kinderen gevoeld konden worden, en daarna een aantal kinderen uit te nodigen om zelf op mijn gitaar te spelen, mondde deze workshop uit in een ware sessie, met als hoogtepunt een aantal prachtige spontane dansen op de ritmiek van gitaar en door de overige kinderen zelf bespeelde trommels! Het plezier spatte uit hun ogen! En toen ik uiteindelijk mijn instrumenten had ingeladen en het schoolplein wilde verlaten, zaten, lagen en hingen diezelfde kinderen juichend in, over en aan mijn auto. Een mooiere symboliek voor dit werk kan ik niet bedenken….

Ik hoop als ambassadeur van de Stichting Pallieter in de toekomst vele kinderen te ontmoeten om net zulke mooie momenten met hen te delen!

Harry Sacksioni

Tagged with:
Bericht geplaatst op: 29 juni 2004

Gerelateerde berichten:


This entry was posted in Harry schrijft and tagged . Bookmark the permalink.

Comments are closed.