Harry Sacksioni 60 – Hommageconcert 16 mei in De Singel te Antwerpen

Het door de Belgische gitarist Jan Depreter en groot gitaarliefhebber Rudi Ronzani georganiseerde hommageconcert voor Harry Sacksioni op 16 mei j.l. was genieten geblazen. De zaal zat vol fans, waaronder natuurlijk ook de familieleden van de winnaars van het Sacksioni concours, dat de afgelopen drie maanden in alle muziekscholen en conservatoria in België had plaatsgevonden. Voor de pauze speelden eerst de 6 laureaten van dit concours, om beurten composities van Harry. Harry zelf zat ook in de zaal volop te genieten van hetgeen deze gitaartalenten ten gehore brachten. Daarna speelde Jan Depreter eerst solo een aantal nummers van Harry en vervolgens samen met Elke Meirsmans (hobo) het nummer Breekbaar, daarna met Wouter Vercruysse (cello) De Vlechters.

Na de pauze betrad Harry zelf het podium en speelde een groot gedeelte van zijn laatste CD Adrenaline. Het publiek liet meteen na het eerste nummer – The Fast Finger Boogie – met een overweldigend enthousiasme weten, dat Harry’s afwezigheid in België wat hen betreft te lang geduurd had! Nummers als Stoute Schoenen en Killer Queen konden zo nodig op nog meer enthousiasme rekenen. Bijzonder was het dat hij midden in zijn optreden plotseling de 6 laureaten het podium op vroeg om gezamenlijk op bijna esoterische wijze het nummer Eclips te spelen. Daarna vervolgde hij zijn programma met het nummer Adrenaline gespeeld op de 4 snarige Tiple en voltooide zijn optreden met twee grote uitsmijters: I Wish (na eerst het Belgische publiek een korte fingerstyle masterclass te hebben gegeven!) en het swingende maar vooral ‘Koninklijke’ Anji. Bij de toegift haalde hij Jan Depreter naar voren om vervolgens met zijn tweeën nog een schitterende versie van zijn nummer De Tweeling te spelen. Prachtig!

Het klapstuk van de avond was wel het 44 tellend gitaarorkest, dat speciaal voor deze avond was samengesteld en samen met Harry het hoofdthema uit het nummer Vensters speelde. De Open Ouverture was speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd door Jan Depreter. Voor een extra kleur werd de cello toegevoegd.

De zaal was hierna op een kookpunt en Harry kwam er niet onderuit om nog een prachtig verstilde akoestische versie van Masai Mara te spelen, zittend op de rand van het podium.

Het applaudisserende, roepende en fluitende publiek – voor Belgische begrippen nauwelijks eerder vertoond – gaf overduidelijk aan dat Harry, na lange afwezigheid, wat hen betreft weer ‘Back in België’ is!

Meer foto’s zijn te vinden op de Pulling the Strings-site. Deze is alleen toegankelijk voor leden. Klik hier om lid te worden.

Tagged with:
Bericht geplaatst op: 27 mei 2010

Gerelateerde berichten:


This entry was posted in Youtube and tagged , , . Bookmark the permalink.

Comments are closed.